W ramach projektu edukacyjnego z lekturą obowiązkową uczniowie klas 7a, 7b i 7c zamienili salę polonistyczną w prawdziwe deski teatru i przygotowali niezwykłe inscenizacje na podstawie fragmentów „Zemsty” Aleksandra Fredry.
Sala 211 na moment wypełniła się sarmacką energią, a uczniowie wykazali się ogromną kreatywnością, przygotowując nie tylko genialne kreacje aktorskie, ale również kostiumy, scenografię i rekwizyty.
Młodzi aktorzy wzięli na warsztat najbardziej znane i wymagające fragmenty komedii. Na scenie mogliśmy podziwiać m.in. pisanie listu - pełną humoru scenę, w której Cześnik dyktuje Dyndalskiemu list, nieustannie wtrącając swoje słynne „mocium panie”, spór o mur graniczny, testament Papkina, a także scenę finałową – pojednanie głównych bohaterów po ślubie Klary i Wacława.
Wcielenie się w tak wyraziste postacie było dla siódmoklasistów nie lada wyzwaniem logopedycznym i aktorskim. Zmierzenie się z Fredrowskim wierszem wymagało świetnego wyczucia rytmu oraz zrozumienia humoru sytuacyjnego i językowego.
Dzięki tej nieszablonowej lekcji języka polskiego uczniowie nie tylko doskonale zapamiętali treść lektury, ale przede wszystkim: przełamali barierę przed publicznymi występami, ćwiczyli dykcję i ekspresję sceniczną, wykazali się fantastyczną współpracą w grupach.
Wszystkim swoim siódmoklasistom gratuluję odwagi, dystansu do siebie i ogromnego talentu komediowego! Kto wie, może wśród nich kryją się przyszłe gwiazdy teatru? Czas pokaże.
Serdecznie zapraszam do obejrzenia fotorelacji z klasowych spektakli.
Sala 211 na moment wypełniła się sarmacką energią, a uczniowie wykazali się ogromną kreatywnością, przygotowując nie tylko genialne kreacje aktorskie, ale również kostiumy, scenografię i rekwizyty.
Młodzi aktorzy wzięli na warsztat najbardziej znane i wymagające fragmenty komedii. Na scenie mogliśmy podziwiać m.in. pisanie listu - pełną humoru scenę, w której Cześnik dyktuje Dyndalskiemu list, nieustannie wtrącając swoje słynne „mocium panie”, spór o mur graniczny, testament Papkina, a także scenę finałową – pojednanie głównych bohaterów po ślubie Klary i Wacława.
Wcielenie się w tak wyraziste postacie było dla siódmoklasistów nie lada wyzwaniem logopedycznym i aktorskim. Zmierzenie się z Fredrowskim wierszem wymagało świetnego wyczucia rytmu oraz zrozumienia humoru sytuacyjnego i językowego.
Dzięki tej nieszablonowej lekcji języka polskiego uczniowie nie tylko doskonale zapamiętali treść lektury, ale przede wszystkim: przełamali barierę przed publicznymi występami, ćwiczyli dykcję i ekspresję sceniczną, wykazali się fantastyczną współpracą w grupach.
Wszystkim swoim siódmoklasistom gratuluję odwagi, dystansu do siebie i ogromnego talentu komediowego! Kto wie, może wśród nich kryją się przyszłe gwiazdy teatru? Czas pokaże.
Serdecznie zapraszam do obejrzenia fotorelacji z klasowych spektakli.
[A.G.]
Podczas zajęć z wielkim zaangażowaniem przygotowały ziemię, a następnie wspólnie posiały rzodkiewkę, sałatę, bazylię oraz poziomki. Była to nie tylko świetna zabawa, ale również cenna lekcja przyrody i odpowiedzialności. Uczniowie dowiedzieli się, czego rośliny potrzebują do wzrostu oraz jak należy o nie dbać. Teraz każdego dnia będziemy obserwować nasze uprawy, podlewać je i cierpliwie czekać na pierwsze zielone listki. 
To wyjątkowe doświadczenie sprawiło dzieciom wiele radości i pozwoliło poczuć satysfakcję ze wspólnej pracy. [K.F], [K.K]